آدم های پُـرتوقع
در زندگی; به آدم هایی برمیخوری که میخواهند به تو محبت کنند، اما محبت را با چیز هایی که مزه ریا ، اجبار و زور میدهد، مخلوط کرده و به خورد تو میدهند. وقتی مزه اش را می چشی، دیگر آن محبت، مزه ی شیرین و دلربا را نمی دهد. یک مزه گس تلخی است که باید قورتش دهی و کمی نیز تحمل کنی تا در معده ات هضم شود. یعنی تو انرژی ای از این محبت دریافت نمیکنی. وقتی از جمعشان جدا میشوی، احساس میکنی اصلا سبک نشدی. بلکه بسیار بسیار از همنشینی با این آدم ها خسته هم شده ای و یا تحلیل رفته ای. آدم هایی که برای هر باری که تو را می بینند، برایت کادویی می آورند و اگر تو خدای نکرده دفعه بعد یادت ...












